Techniki

Panel obywatelski

Do czego pasuje? zbierania opinii szerszej (reprezentatywnej) grupy osób
Ile trwa? kilka lat: proces regularnie powtarzany
Czego wymaga? ▪ kosztów rekrutacji, motywowania uczestników
▪ kosztów utrzymywania i uzupełniania bazy respondentów
▪ całościowe koszty oraz wymagania zależą od wielkości próby
Czego potrzebuje? ▪osób zajmujących się rekrutowaniem uczestników panelu, aktualizowaniem bazy, przeprowadzaniem badań
Kto może partycypować specjalnie zrekrutowane osoby: panel odbywa się na reprezentatywnej losowo dobranej próbie

Opis techniki

Technika ta polega na zasięganiu przez administrację publiczną w powtarzalny sposób opinii dużej (od kilkuset osób do nawet kilkunastu tysięcy), możliwie reprezentatywnej (losowanej) grupy mieszkańców danego terytorium lub użytkowników określonych usług publicznych. Te same osoby pozostają w grupie panelowej przez okres kilku lat (2-4), co pozwala na rejestrację zmian opinii poszczególnych osób między kolejnymi badaniami/pomiarami. Zdarza sie, że spośród uczestników panelu mniejsze grupy zapraszane są do badań jakościowych, w szczególności grup fokusowych i warsztatów.

Prowadzenie grupy panelowej jest zajęciem dość pracochłonnym i kosztochłonnym (choć może być łącznie tańsze niż każdorazowe losowanie respondentów). Panel musi być regularnie uzupełniany ze względu na fakt „wypadania” z niego poszczególnych uczestników. Często konieczne jest dodatkowe motywowanie uczestników do pozostania w grupie panelowej (np. poprzez nagrody). Ma to duże znaczenie, bowiem w przeciwnym wypadku może dojść do samoselekcji uczestników zniekształcającej kryterium reprezentatywności, a podstawowym wyzwaniem metodologicznym tej techniki jest utrzymanie reprezentatywności uczestników panelu. Z czasem sam fakt bycia regularnie badanym specyficznie warunkuje uczestników do określonych odpowiedzi. Nie istnieje niezniekształcający sposób pomiaru zjawisk społecznych, a przypadku panelu tego rodzaju zniekształcenia kumulują się.

Metoda ta stosowana jest w brytyjskich miastach np. w Oxfordzie i Wigan.

Opis techniki powstał w ramach projektu „Wzmacnianie mechanizmu partycypacji w m.st. Warszawy” współfinansowanego przez Norwegię w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz ze środków budżetu Państwa, realizowanego przez Centrum Komunikacji Społecznej Urzędu m.st. Warszawy.

Powiązane artykuły:


Powrót do góry strony